กรุสำหรับ พฤศจิกายน, 2007

05 – BOOM7, Private Sier, RMT C.F.

Posted in -Reisen- ด้วยแท็ก , , , , on พฤศจิกายน 27, 2007 by __HYPERism**

(//ถอนหายใจ)

เห็น Topic บล็อกคราวนี้ก็คงจะเข้าใจกันนะ

ว่าดองไว้หลายงานมาก T_____T*

เริ่มงานแรกเลยละกัน

BOOM Japanese Festival #7

ที่ เซ็นทรัลเวิลด์

ไปงานด้วยความวึ่นวือ

และเดินอยู่ในงานด้วยความเฟลขั้นเทพ

ถ้าไม่ติดว่ารับงานเค้ามาแล้ว แน่นอน ไม่อยู่ในงานหรอก

แต่นะ ช่วยไม่ได้นิ่

เลยเดินถ่ายรูปแบบเฟลๆนอยด์ๆ

สรุปว่างานนี้ได้มาไม่ถึง 50 รูป

แสด!!!

โปรยรูปตัวอย่าง

+++

แล้วเมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา

(23/11/2007)

เซียร์นัดไพรเวท

น้าป๊อปเลยนัดให้ออกไปเจอที่บีทีเอสช่องนนทรี

ฮะ!!! ช่องนนทรีอีกแล้วหรอ

เบื่อแล้วนะ __ __”

เค้านัดตอนเก้าโมง

เราไปถึงตอนสิบโมง __ __”

มัวแต่ฟังหมอนพพรพูดเรื่องอาการของพ่อเราอยู่

ไปถึงเจอน้าป๊อป น้าดาว น้ากานต์ และก็น้าไม่ทราบชื่ออีก 2 ท่าน

และก็เซียร์

เซียร์บอกยืมชุดโก้มา

เออ ถ้าเซียร์ไม่พูดถึงนี่เราก็ลืมโก้ไปแล้วนะเนี่ย __ __”

แล้วก็ออกไปถ่ายกันแถวๆสะพานลอย

แดดร้อนได้ใจ ยืนถ่ายย้อนแสง

แน่นอน รูปมืดหมดสิ 555+

วันนั้นไปฝึกงาน ยกรีเฟล็ก

รีเฟล็กสีทอง แจ่มๆ สาดเข้าหน้าเซียร์ซะ 555+

แต่ยกนานๆก็เมื่อยแฮะ

แถมเวลาลมพัดมา รีเฟล็กจะปลิวไปตามลมอีกต่างหาก __ __”

โปรยรูปตัวอย่าง

ถ่ายเสร็จก็กลับร้านเดิม

นั่งกินเค้กกาแฟ อร่อย >///<

จริงๆแล้วเราเป็นคนที่ไม่ชอบกาแฟ ไม่กินกาแฟ

แต่เค้กกาแฟร้านนี้อร่อยมาก ประทับใจ

ไว้วันหลังไปนั่งกินอีก 555+

แล้วก็ สตอเบอร์รี่สมูทตี้ สุดยอดดด

ข้นได้ใจ กินแล้วแฮปปี้ ^^

พอกินเค้กหมดก็กินข้าวต่อ

ถึงขั้นอืดดดดดด

เห็นข้าวผัดกุ้งของเซียร์แล้วน่ากลัวมากๆอ่ะ

คือมันเยอะมากกกกก จนเซียร์ต้องไปแบ่งให้น้าดาว

แล้วก็แยกย้ายยยย

เราก็นั่งบีทีเอสไปสยาม ไปซื้อกางเกง

แล้วก็กลับบ้าน…

ลองกางเกง…

.

.

.

.

.

เวรแล้ว ใส่ไม่ได้!!!

ถึงขั้นเศร้าเลยทีเดียว

+++

แล้วเมื่อวันอาทิตย์

(25/11/2007)

ไปผจญเวรผจญกรรมกะไอ้พวกทีมฟุตบอลอีกเช่นเคย

ก่อนออกจากบ้านต้องอัดนาโซลินไปอีก 2 เม็ด

ไม่งั้นได้จามทั้งวันแน่ๆ

แต่ดันเคืองตาทั้งวัน ต้องกระพริบตาบ่อยๆ เซ็งดิ่

แล้วก็ลากสังขารป่วยๆออกจากบ้าน

จะว่าไปช่วงนี้เจ็บขาอีกแล้ว ไม่หายซักที

หรือเราจะน้ำหนักเกินจริงๆ __ __”

ไปถึงช่องนนทรีตอนบ่ายโมงนิดๆ

เจอบอมกะปั้นรออยู่

เตะบอมไปทีนึง หึหึ ได้เตะมันแล้ว

แล้วลงไปนั่งชิลกินโค้กโฟลตที่แมค

ปั้นลงมานั่งคุยด้วย

คุยไปคุยมาชักจะรำคาญรีเทินเนอร์

เกลียดมันจริงๆ ใส่แล้วพูดไม่ชัด

ไม่ใส่ก็ไม่ได้ หมอขู่ว่าถ้าไม่ใส่ต้องจัดฟันใหม่

ให้มันได้อย่างนี้สิ ไม่ว่าทางไหนก็ไม่ไหวทั้งนั้น

จำใจใส่รีเทินเนอร์และพูดไม่ชัดต่อไป T^T*

แล้วซักพักก็เห็นพี่เฟิร์สแวบๆอยู่ที่ข้างนอก

เลยเดินออกไปหา แล้วก็ออกเดินทางไปสนามกันต่อ

ถึงสนามก็นั่งดูท่านๆทั้งหลายวอร์มกันไป

ไต๋เป็นคนแรกที่จ่ายค่าเสื้อ

ต้องมอบโล่นักเตะดีเด่นให้มั้ยเนี่ยยย 555+

แล้วพอเตะจริง ก็นั่งถ่ายรูป

แอบลองเปลี่ยนเลนส์ถ่าย เลยได้รู้ความจริง

กล้องเรามันไม่หนัก แต่ไอ้ที่หนักคือเลนส์ต่างหาก

18-200 แม่งหนักโคตร พอเปลี่ยนเป็น 50mm ถึงขั้นกล้องเบาเลย

แต่ถ่ายรูปแนวนี้ถ่ายยากเนอะ

ถ่ายมาแล้วมันดูทื่อๆ ไม่ค่อยพลิ้วเท่าไหร่

แถมยังขาดๆเกินๆ

แล้วโดนจอ LCD หลอกตาอีกต่างหาก

ดูรูปในจอแล้วมันโคตรมืด

เลยจัดการเปิด ISO ให้สูงที่สุดแล้วสาดแฟลชอีก

มาดูในคอมแทบจะบ้า กลายเป็นขาวเว่อร์ไปเลย

ยังต้องปรับปรุงอีกนะนี่ __ __”

โปรยรูปตัวอย่าง

ส่วนคอมเม้นต์นักเตะอ่ะหรอ?

บอล เป็นโกล แจ่มโคตรอ่ะ ไวมากๆ

เหมือนบอล ดูแข็งแรงกว่าปั้นด้วย ปั้นผอมเกิน 555+

แต่ปั้น ก็โอนะ แต่อยากให้ไวกว่านี้อีกนิดนึง

ส่วน บอม ตลกโคตร วิ่งเหมือนจะปลิววววว~

ถ้าถามว่าบอมขาดอะไรไป งืมมม ตอบยากแฮะ

น่าจะเป็นความแข็งแกร่ง นะ

ละก็ไต๋ เห็นตอกส้นแล้ววืดไปหลายที

เราว่า ถ้ายังไม่คุ้นเคยกันจริงก็ไม่ต้องก็ได้มั้ง

มันทำให้เสียบอลง่ายอ่ะ

แฟรงค์ ลังเลมากไปหน่อย

อย่างช่วงที่ยิงได้ จะเห็นแฟรงค์มองซ้ายมองขวา

แล้วส่งให้คนอื่นเฉยเลย

มีช่วงนึงที่แฟรงค์ได้บอล

เหมือนแฟรงค์ลังเลอ่ะ ว่าต้องทำอะไรต่อ

คนอื่นเลยวิ่งตามมาทัน

โฟมกับพี่ต้อง เสากะคานซะเยอะเลยนะ หึหึ

แต่พี่ต้องแจ่มๆ ใช้ได้ เล่นดี

เอ่อ หมดยังวะ (//นั่งนึก)

อ้อ พี่เฟิร์ส 555+ (บุคคลที่โลกลืม)

ไม่มีไรจะพูดนะ ก็…ดีและ

จบ!!!

ขอคอมเม้นต์ครั้งนี้ครั้งแรกและครั้งเดียว

ขี้เกียจมานั่งรื้อฟื้นความจำ __ __”

พอเตะเสร็จก็ติดรถไต๋ไปบีทีเอสกัน เอ่อ…6 คน

เรา บอล โฟม พี่ต้อง ปั้น บอม

บอลลงก่อน หลังจากไต๋ก็พาอีก 5 ชีวิตที่เหลือไปปล่อยไว้ที่ศาลาแดง

และ 5 ชีวิตก็ตะล๊อกต๊อกแต๊กไปมาบุญครอง ไปกินโออิชิราเมน

ตอนเดินไปขึ้นบีทีเอสศาลาแดง

โฟมบ่นตลอดทางเรื่องเงิน 30 บาท

งบน้อยแล้วยังจะชิลอีกนะ เหอเหอ

ไปถึงโออิชิก็นั่งกินนั่งชิลเรื่อยเปื่อย

พอหกโมงก็จ่ายตังค์แล้วก็แยกย้ายกลับบ้าน

กลับบ้าน มีพรายกระซิบ

“ผลสอบออกแล้วนะแก”

กรี๊ดดดดดดดดดดดด ลืมไปเลย ลืมสนิท

ลืมว่าสอบเสร็จแล้ว ลืมว่ายังไม่รู้ผลสอบ

นั่งกรอกเลขนักศึกษาในเว็บ รู้สึกได้ว่ามือสั่นมาก

กด Enter ใช้เวลาประมวลผล 0.126 วิ

ผลสอบอย่างไม่เป็นทางการ…

2.65

.

.

ช็อคซีเนม่า!!!

ทำไมเกรดมันห่วยแบบนี้ T^T

พวกแกได้เกรดเยอรมันกันเท่าไหร่ว้า

แต่รู้ว่าอดิเรกมันต้องได้ G แน่ๆ

อิจฉามันเว้ยยยย ไอ้คนฉลาดดดดด

+++

*รูปทั้งหมดตามดูได้ที่

http://disordered3.multiply.com/photos

เช่นเคย

+++